"Εκεί που σταματά η γραμμική επιστήμη, αρχίζει η μη γραμμική, η πολύπλοκότητα και το χάος"
elenit

Συνέντευξη στο περιοδικό Υγεία και Ευεξία τεύχος 26, 2006


Τα αμαλγάματα τα οποία χρησιμοποιούν στα σφραγίσματα είναι τοξικά για τον οργανισμό και πως μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε;
Νικόλαος 32 ετών Κυψέλη

Τα αμαλγάματα σαν υλικό αποκατάστασης τερηδονισμένων επιφανειών δοντιών χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική από το 1826 . Είναι κράματα διαφόρων μετάλλων και υδραργύρου. Εκτεταμένες κλινικές μελέτες που να αποδεικνύουν την όποια τοξικότητα τους  σαν αμαλγάματα δεν υπάρχουν . Όμως η ατελής αμαγαλματοποίηση τους  κατά την παρασκευή τους  μπορεί να παράγει περίσσεια υδραργύρου ,η οποία είναι δυνατόν να λειτουργήσει τοξικά για τον ασθενή. Ακόμη , η δυσαρμονία του χρώματος ,η οξείδωσή τους ,η γαλβανική τους ενέργεια κλπ είναι από τα μειονεκτήματα τους. Σήμερα υπάρχουν πλέον υλικά και μέθοδοι όπως οι σύνθετες ριτίνες ( λευκά σφραγίσματα ,ένθετα πορσελάνης κλπ) που μπορούν επάξια να τα αντικαταστήσουν και γι’ αυτό οι ασθενείς ας ζητούν από τον οδοντίατρό τους τα σφραγίσματα τους να γίνονται από αυτά τα υλικά.

Τα χαλασμένα δόντια επηρεάζουν όντως την υγεία της καρδιάς ;
Ανθή 22 ετών Αράχοβα

Με τον όρο ΄΄ χαλασμένα δόντια ΄΄ μπορούμε να θεωρήσουμε τα παρακάτω: 
1) Δόντια κατεστραμμένα από τερηδόνα
2) Δόντια ατελώς ενδοδοντικά θεραπευμένα που κατά διαστήματα εμφανίζουν κλινικά συμπτώματα
3) Δόντια εύσειστα που προϋποθέτουν περιοδοντική νόσο κλπ.
Σε όλες τις περιπτώσεις όμως αυτό που αποδεικνύει πρώτιστα ο όρος είναι ότι σίγουρα υπάρχει παραμελημένη στοματική κοιλότητα και απουσία σωστής στοματικής υγιεινής. Τότε βεβαίως και μπορούν να επηρεάσουν την καρδιά (ενδοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα , βαλβιδοπάθεια κλπ) και όχι μόνο μιας και οι συνθήκες ανάπτυξης του μικροβιακού παράγοντα είναι ιδανικές ,καθώς και το υποφέρειν του ασθενούς είναι τέτοιο που τον παροτρύνει στη συχνή λήψη φαρμάκων με όλες τις ολέθριες συνέπειες από την ενέργεια αυτή. Γι’  αυτό ας μην παραμελούμε τη στοματική μας υγιεινή και να εμπιστευόμαστε τον οδοντίατρό μας . Εκείνος είναι που μπορεί να προλάβει τα χειρότερα.

Τα παιδιά από ποια ηλικία πρέπει να επισκέπτονται τον οδοντίατρο; Κάνει να χρησιμοποιούν οδοντόκρεμα ; Η φθορίωση είναι απαραίτητη;
Λίνα 34 ετών  Ψυχικό

Όσο νωρίτερα ξεκινήσει ένα παιδί τις επισκέψεις στον οδοντίατρο ,έστω και για προληπτικούς λόγους, τόσο το καλύτερο και για το ίδιο. Θεωρώ όμως πως η ηλικία των 3-4 ετών είναι μια καλή ηλικία για τον πρώτο προληπτικό έλεγχο ,αν και υπάρχουν περιπτώσεις που λόγω έλλειψης κυρίως ενημέρωσης να βλέπουμε σ’ αυτές τις ηλικίες ακόμα και εκτεταμένες καταστροφές στους νεογιλούς φραγμούς.  Όσον αφορά τη χρήση οδοντόκρεμας ,όχι μόνο επιτρέπεται αλλά θα έλεγα πως επιβάλλεται. Ένα μέτρο πρόληψης της τερηδόνας είναι και η τοπική φθορίωση των δοντιών .Το φθόριο εντός της αδαμαντίνης προάγει τη φυσική αντίσταση των δοντιών στην τερηδόνα εν αντιθέσει με την φθορίαση ,την τοξική δηλαδή επίδραση του φθορίου στα δόντια ,αλλά και σε ολόκληρο τον οργανισμό μετά από την από του στόματος με νερό λήψη του και σε ποσότητες πλέον του ανεκτού . Γι’  αυτό συνιστώ μόνο την περιοδική τοπική φθορίωση των φραγμών (εξάμηνο)    

Περιοδικό Υγεία και Ευεξία  τεύχος 26, 2006 στη στήλη  Ανοικτή Γραμμή- Στοματική Υγεία

elliniki odontiatriki omospondia

international academy

 emp